2 Yaş Sendromu genellikle 18. ve 36. aylık dönemde rastlanılan, bebeklikten bireylere terfi eden çocukların aşırı huysuz ve dik başlı hale dönüştükleri zorlu bir süreçtir. Anne ve babaların süreci iyi yönetip, çocukların gelişimine zarar verecek olumsuzluklardan uzak durmaları çok önemli. Bu döneme bireyselleşmenin ilk adımı denilebilir ve iletişim becerileri yeteri kadar gelişmemiş çocukların aşırı inat, öfkelenme, bağırma ve her şeye hayır diyerek bir şeyleri kabul ettirmeye çalışmaları normal olarak görülmelidir. 

Kendisini etrafına kanıtlama gibi bir çaba içerisine giren çocuğun anne ve baba kontrolünü, kabul etmeme eğilimin arttığı bir dönemdir. Aşırı inatçı ve çılgın tavırlar nedeniyle ebeveynler, çocuklarının şımardıklarını düşünebilir ve bu da gereksiz öfkelenmelerine neden olur. Anne ve babasından öfke gören bebeğin daha fazla zıtlaşma eğilimi göstermesi ve agresifleşmesi söz konusudur. Bu nedenle anne ve babanın hassas davranmaları gerekir. 

2 Yaş Sendromu Belirtileri

Giderek yeteneklerini keşfeden ve bu eğilimin heyecanıyla hareket etmeye başlayan çocuklar, etrafa karşı saldırgan bir hale gelir. Kendisini kanıtlama çabası içerisinde olur, özgürleşme ve bağımsız hareket etme konusunda bir sınır çizilmesine müsaade etmezler. Bir engel veya sınır karşılaştıklarında ise aksini yapma yolunu seçerler. İstekleri karşılanmadığı takdirde saatlerce ağlama ve etrafı dağıtma gibi eğilimler de söz konusu olabilir. Bu dönemde en çok gözlemlenen davranış şekli ise inat ve reddetme eğilimi. Uyku, beslenme ve bakım gibi konularda anneyle karşı karşıya gelmekten çekinmez. 

2 Yaş Sendromu Döneminde Nasıl Tavır Almak Gerekir?

Bu dönem aileleri birçok açıdan kaygılandırır. Ancak süreci iyi yönetimi açısından endişe duymak yerine, süreci nasıl yönetileceğine dair bilgi sahibi olmak, ilk atılması gereken adım. Öncelikle çocukların aşırı inatçı ve agresif tutumlarına yönelik aynı karşılığı vermek, onları yumuşatmaz veya istediğiniz şeyi yapmalarına yöneltmez. Böyle durumlarda sakin kalarak, çocukların tepkilerine mantıklı yaklaşım sergilemeniz en doğru seçimdir. Böyle yapılması halinde çocuğun duygusal yönden gelişimine pozitif bir katkı sunulur. 

Bu dönemde en sık yapılan hata annenin aşırı duygusal hareket ederek otoritenin kendisi olduğunu gösterme yönündeki eğilimidir. İki yaşındaki bir çocuğun otorite kurumunu anlaması söz konusu olmadığı için bu yönde davranışlar bir şey ifade etmez. Otoriteyi göstermek yerine, tutarlı davranışta ısrarcı olmak sürecin kolay aşılmasını sağlayıcı bir yöntemdir. Önceden hayır denilen bir hususun çocuk ağladıktan sonra onaylanması, süreci zorlaştırır. Ne çok sınırlayıcı olmak ne de aşırı kuralsız davranmak alsa önerilmez. Her hareketini sorgulayan anne modeli de çocuğun duygusal gelişimine olumsuz etki edeceği için doğru olmaz. anne ile çocuk arası iletişim net, basit ve tutarlılık içermeli. Böylece süreç daha iyi yönetilebilir. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir